De Witt Acad
emy is een projectkoor en bestaat uit geschoolde zangers, die allen een gro
te koorervaring hebben. De bezetting is afhankelijk van de uit te voeren mu
ziek. Jaarlijks presenteert het ensemble gemiddeld twee projecten, in het n
ajaar en in het voorjaar. Het concert in het voorjaar is traditiegetrouw ee
n Passieconcert vóór Pasen in de Remonstrantse Kerk.
Met de muzi ek uit het Frankrijk van de 17e en 18e eeuw denken we automatisch aan Lodew ijk XIV, onder wiens régime de kunst werd gebruikt als middel om de grootsh eid ver buiten de landsgrenzen te brengen. Eenmaal gevestigd in het enorme kasteel van Versailles, dat letterlijk omhoog rees uit de moerassen buiten het drukke Parijs, werd ze het kloppend hart van de natie.
Tegen de t ijd dat de Zonnekoning in 1715 zijn aardse rijk inruilde, had er zich een e chte persoonlijke stijl ontwikkeld zowel in de muziek als in alle andere ku nsten. De muziek straalt op haar beurt de grandeur van het koninkrijk uit, maar is ook vervlochten van melancholie door een heel eigen manier van comp oneren.
Niemand minder dan Jean-Baptiste Lully bracht dit tot een hoo gtepunt door muziek royaal te toonzetten in 5 stemmen. We onderscheiden dan “dessus” – zowel voor viool, hobo, blokfluit, etc – “les parties” en “les basses”. Les parties werden in drie verschillende C-sleutels (en niet de G- sleutel) geschreven en betrof maximaal drie altvioolpartijen, “haut-contre, taille & quinte“ van klein naar groot. Met “les basses” werd zowel een becijferde bas bedoeld – klavecimbel, orgel of luit – als een gestreken ba s. De gestreken bas kon een gamba oftewel “viole” zijn of de typische “bass e de violon”. De diversiteit van de instrumenten was veel groter dan we den ken, alsook de stemmingen en de speelwijzen. Ook Accademia Amsterdam bespee lt dergelijke instrumenten. De studie naar het hoe en waarom gaat onvermind erd voort.
Naast Lully wordt deze periode vooral gekenmerkt door Marc -Antoine Charpentier (1643-1704), Marin Marais (1656-1728), Michel-Richard de Lalande (1657-1726), André Campra (1660-1744), François Couperin (1668 - 1733), Jean-Philippe Rameau (1683-1764), evenals door vele andere componist en en uitvoerders.
Accademia Amsterdam - baroken
semble
Solisten - Sylvia Peters, Felipe Carlos Gallego, Kees Heijink,
Geert de Groot
Margriet den Hartog - orgel
Yvonne Peters - dirige
nt
Via de website van De Witt Academy
De Witt Academy is een projectkoor en bestaat uit ge
schoolde zangers, die allen een grote koorervaring hebben. De bezetting is
afhankelijk van de uit te voeren muziek. Jaarlijks presenteert het ensemble
gemiddeld twee projecten, in het najaar en in het voorjaar. Het concert in
het voorjaar is traditiegetrouw een Passieconcert vóór Pasen in de Remonst
rantse Kerk.
Met de muziek uit het Frankrijk van de 17e en 18e e euw denken we automatisch aan Lodewijk XIV, onder wiens régime de kunst wer d gebruikt als middel om de grootsheid ver buiten de landsgrenzen te brenge n. Eenmaal gevestigd in het enorme kasteel van Versailles, dat letterlijk o mhoog rees uit de moerassen buiten het drukke Parijs, werd ze het kloppend hart van de natie.
Tegen de tijd dat de Zonnekoning in 1715 zijn aard se rijk inruilde, had er zich een echte persoonlijke stijl ontwikkeld zowel in de muziek als in alle andere kunsten. De muziek straalt op haar beurt d e grandeur van het koninkrijk uit, maar is ook vervlochten van melancholie door een heel eigen manier van componeren.
Niemand minder dan Jean-Ba ptiste Lully bracht dit tot een hoogtepunt door muziek royaal te toonzetten in 5 stemmen. We onderscheiden dan “dessus” – zowel voor viool, hobo, blok fluit, etc – “les parties” en “les basses”. Les parties werden in drie vers chillende C-sleutels (en niet de G-sleutel) geschreven en betrof maximaal d rie altvioolpartijen, “haut-contre, taille & quinte“ van klein naar gro ot. Met “les basses” werd zowel een becijferde bas bedoeld – klavecimbel, o rgel of luit – als een gestreken bas. De gestreken bas kon een gamba oftewe l “viole” zijn of de typische “basse de violon”. De diversiteit van de inst rumenten was veel groter dan we denken, alsook de stemmingen en de speelwij zen. Ook Accademia Amsterdam bespeelt dergelijke instrumenten. De studie na ar het hoe en waarom gaat onverminderd voort.
Naast Lully wordt deze periode vooral gekenmerkt door Marc-Antoine Charpentier (1643-1704), Marin Marais (1656-1728), Michel-Richard de Lalande (1657-1726), André Campra (16 60-1744), François Couperin (1668 -1733), Jean-Philippe Rameau (1683-1764), evenals door vele andere componisten en uitvoerders.
Accademia Amsterdam - barokensemble
Solisten - Sylvia Peters, Fe
lipe Carlos Gallego, Kees Heijink, Geert de Groot
Margriet den Hartog
- orgel
Yvonne Peters - dirigent
Via de website van De Witt Academy